معرفی مـهـرفـا
مهرفا ، یک فروشگاه محصولات دانلودی است که قادر است با سفارش هر محصول ، مشتری را به درگاه مناسب ارجاع دهد و پس از تائید از صحت پرداخت وجه بصورت خودکار محصول را در اختیار مشتری قرار دهد .
روش ارائه فایل به مشتری به صورت فورس دانلود با لینک دانلود دینامیک و مدت دار است . همچنین کد رهگیری یکتایی در اختیار مشتری قرار میگیرد تا در صورت بروز مشکل ، مشتری بتواند محصول را دوباره دریافت کند یا به مدیر تیکت بزند و پاسخ دریافت کند.
جستجو در سایت
موضوعات

   تفاوت میان کشورهای توسعه یافته و توسعه نیافته

date دسته بندی : مقالات اقتصاد

این مطلب در مورد  تفاوت میان کشورهای توسعه یافته و توسعه نیافته و در 36 صفحه می باشد و در آن درباره  کشورهای توسعه یافته و کشورهای توسعه نیافته و تفاوت های حاکم بر آنها  توضیحاتی داده شده است و درادامه مطلب قسمتی از متن آورده شده است  :

به نظر من :
تفاوت این کشورها، تفاوت قدمت آن‌ها نیست. به‌عنوان مثال، کشور مصر با بیش از 3000 سال تاریخ مکتوب، به‌عنوان یک کشور فقیر قلمداد می‌گردد. اما کشورهایی مانند کانادا، نیوزیلند و استرالیا که 150 سال پیش وضعیت قابل توجهی نداشتند، اکنون کشورهایی توسعه یافته و ثروتمند هستند .
دیدار افراد تحصیل‌کرده کشورهای ثروتمند با همتایان خود در کشورهای فقیر، حکایت از این مطلب دارد که از نظر سطح هوش نیز تفاوت قابل ملاحظه‌ای بین آن‌ها وجود ندارد. نژاد و رنگ پوست نیز مهم نیستند. زیرا مهاجرانی که در کشور خود برچسب تنبلی می‌گیرند، در کشورهای اروپایی به نیروهای مولد تبدیل می‌شوند .
تفاوت کشورهای توسعه یافته و توسعه نیافته در میزان منابع طبیعی قابل استحصال آن‌ها هم نیست. ژاپن کشوری است که سرزمین بسیار محدودی داشته و 80 درصد آن‌را کوه‌هایی تشکیل می‌دهند که مناسب کشاورزی و دامداری نیستند. اما همواره جزء ده اقتصاد برتر جهان می‌باشد. این کشور مانند یک کارخانه پهناور و شناور است که مواد خام را از همه جهان وارد کرده و به‌صورت محصولات پیشرفته صادر می‌کند . مثال دیگری در این زمینه می‌تواند کشور سوئیس باشد. سوئیس، کشوری است که اصلاً کاکائو در آن به عمل نمی‌آید . اما بهترین شکلات‌های جهان را تولید و صادر می‌کند . در سرزمین کوچک و سرد سوئیس که تنها در چهار ماه سال می‌توان کشاورزی و دامداری انجام داد، بهترین لبنیات دنیا تولید می‌شود. در مورد ایران نیز باید گفت که براساس‌ ارقام‌ اعلام‌ شده‌، ارزش سالانه‌ بازار جهانی‌ زعفران‌ بیش از 200 میلیون‌ دلار است. در این میان، با وجود این‌که ایران تامین‌کننده‌ بیش از 94 درصد زعفران در‌ بازار جهانی‌ است‌، تنها حدود 43 میلیون‌ دلار (یعنی کمتر از 22 درصد) از سهم بازار را دارا است. در این میان، اسپانیایی‌ها با سرمایه‌گذاری کمتر و مزارع زیر کشت زعفران کمتر نسبت به ایران، بیش از 4 برابر ایران‌ از زعفران‌ ایرانی سود کسب می‌کنند .
پس تفاوت در چیست؟ در حقیقت، تفاوت در رفتارهایی است که در طول سال‌ها، فرهنگ نام گرفته است. شاید از خود بپرسید که برخی از این کشورها (از جمله ایران) دارای فرهنگ‌های غنی و متعالی بوده و نباید از این نظر مشکلی داشته باشند. ولی در پاسخ به این سوال باید گفت که وجود فرهنگ متعالی به خودی خود کافی نیست، بلکه میزان تعهدی که آحاد جامعه نسبت به این فرهنگ‌ها از خود نشان می‌دهند، نیز ارزشمند و حائز اهمیت بوده و این‌دو در کنار یک‌دیگر، رفتارها و عملکردهای مردم را شکل می‌دهند .
با تحلیل رفتارهای مردم کشورهای پیشرفته و ثروتمند، واقعیتی مهم جلوه‌گر می‌گردد. اکثریت غالب مردم این کشورها (پیشرفته) نسبت به اصول زیر در زندگی خود متعهد هستند :
1.نظم .....!
2.اخــلاق .....!
3.عشق به کار .....!
4.مسئولیت پذیری .....!
5.اتحـــاد و یکپارچگی .....!
6.احترام به قوانین و مقررات .....!
7.احترام به حقوق شهروندان دیگر .....!
8.میل به ارائه کارهای برتر و فوق العاده .....!
9.تحمل سختی‌ها برای سرمایه‌گذاری روی آینده .....!
اما در کشورهای فقیر، عده قلیلی از مردم از این اصول پیروی می‌کنند. ایرانیان فقیر هستند، نه به خاطر این‌که منابع طبیعی نداشته یا طبیعت نسبت به آن‌ها بی‌رحم بوده است (که از این نظر جزء کشورهای غنی جهان محسوب می‌شویم ). آن‌ها فقیرند تنها به خاطر این‌که رفتارشان چنین سبب شده است. ایرانی امروز، فقیر است چون هرگز فرهنگ غنی و متعالی ایرانی- اسلامی خود را باور نکرده است. متأسفانه، آن‌ها برای آموختن و رعایت اصول فوق (که در بطن فرهنگ دینی و ملی‌شان بوده ولی توسط کشورهای پیشرفته شناسایی و به‌کار گرفته شده است)، فاقد اهتمام لازم هستند .
با این اوصاف، اگر شما به این مطالب بی‌توجهی کرده، تأمل و تفکر نکنید، اتفاقی برای شما نمی‌افتد. به‌عنوان مثال: از محل کارتان اخراج نمی‌شوید (حتی شاید ابقا شوید)، هفت سال بدبختی بر سرتان آوار نمی‌شود (حتی شاید غرق در خوشی‌های ظاهری و بی‌دوام شوید - زیرا دانستن مسئولیت آور است و دانایان، به خاطر اعمال و رفتارهای جاهلانه نادانان، همیشه در رنج‌اند ) ، مریض هم نخواهید شد (حتی شاید به دلیل عدم تحمل رنج مربوط به دانایی، خود را سلامت ببینید ).
تاکنون، هر چند برای مدت زمان اندکی، خود را جای پدر و مادرتان قرار داده‌اید؟! آن‌ها رنج و سختی تربیت فرزند را تحمل کرده و این مشکلات را، هر چند که موجبات بیماری‌های متعدد جسمی و روحی را برای آن‌ها فراهم آورد، با تمام وجود تحمل نموده‌اند! به نظر شما چرا این همه رنج را به دوش می‌کشند؟! مگر زمانی آن‌ها نیز فرزند نبودند؟! چرا ما را امر و نهی می‌کنند؟! چرا این‌قدر خود را آزار می‌دهند؟! چرا ما را به حال خود رها نمی‌کنند؟ !
اندکی تامل کنید. آن‌ها به قیمت گذر عمر، تجاربی کسب کرده و نسبت به حقایقی آگاه و دانا شده‌اند که تاثیر آن‌ها را در زندگی خود به عینه مشاهده نموده‌اند. پدر و مادر، به مثابه باغبانانی هستند که سختی و رنج پرورش نهال‌های میوه خود را، با لذت به دوش کشیده و امید ثمر دهی آن‌ها، این سختی‌ها را در کامشان از عسل هم شیرین‌تر ساخته است .
با این اوصاف، آیا گزاف است اگر بگوییم: هم اکنون تصمیم خود را بگیرید؟! تحمل تلخی و رنج مسئولیت دانایی به قیمت شیرینی کسب نتیجه؟ یا خوش‌گذرانی لذت‌بخش بی‌تفاوتی نسبت به تجارب دیگران (که به قیمت گذر عمر حاصل شده است) به قیمت رنج و حسرت روز هجران؟
از این‌رو، اگر دین خود را دوست دارید؟! اگر میهن خود را دوست دارید؟! اگر از اسطوره‌های دینی و ملی خود حرف زده و سنگ آن‌ها را به سینه می‌زنید؟! اگر آینده نسل‌های بعدی برای شما مهم است؟! این مطالب را به دانسته‌های خود تبدیل نموده و مصداق حدیث "عمل کنید به آنچه که می‌دانید – امام محمد باقر (ع)"، عملی کنید و مصداق حدیث "برای هر چیزی زکاتی است و زکات علم، نشر آن است " ، آن‌را به گردش بیندازید تا شاید تعداد بیشتری از انسان‌ها، مانند شما نسبت به آن دانا شده، آن‌را درک کرده، تغییر نموده و به‌کار بندند !
از این‌رو، امیر کبیر، در این رابطه می‌گوید :
"اگر نیت ما کار اساسی و دراز مدت است باید انسان‌سازی کنیم و نیروی متخصص و متعهد تربیت کنیم "

شهر در کشورهای توسعه نیافته

شهری شدن یک تحول اساسی و پویا و تغییر اجتماعی مهمی است که نهادهای جامعه را دگرگون می‌سازد. بطوری که می‌دانیم در کشورهای غربی شهری شدن و صنعتی شدن هم زمان اتفاق می‌افتند. در کشورها در حال توسعه این جریان برعکس است با یعنی شهری قبل از صنعتی شدن واقع می‌شود. منظور از کشور در حال توسعه لزوما یک کشور فقیر نیست. کشور در حال توسعه کشوری است که منابع و ذخایر خود را مورد بهره برداری قرار نداده و در نتیجه ممکن است که مردم این کشورها فقیر باشند. در آسیا جریان شهری شدن به شکل دیگری واقع می‌شود. شهر شدن آسیا با سرعت بیشتری اتفاق می‌افتد. در طول قرن نوزدهم جمعیت شهری اروپا از 5.5 میلیون نفر به 48 میلیون نفر رسید، ما در آسیا از سال 1900 تا 1950 از 1950 از 19.5 میلیون به 105 میلیون نفر بالغ شد، یعنی در حدود 89 میلیون نفر به جمعیت شهری در طول پنجاه سال اضافه گردید. بنابراین جمعیت شهری آسیا دو برابر سریعتر شهری اروپا افزایش یافت .

مشکل کشورهای توسعه نیافته

بنابراین یکی از مشکلات کشورهای توسعه نیافته مخارج روز افزون جمعیت زیاد شهری است که نمی‌توانند به شکل مناسبی از نیروی کار آنها بهره گیرند و این جمعیت جذب شبکه فعالیتهای مولد شهری نمی‌شوند. به همین دلایل مناطق بزرگ شهری کشورهای توسعه نیافته با مناطق «کلان شهری» کشورهای صنعتی متفاوت است. در کشورهای توسعه نیافته توسعه نا برابری یکی از مشخصات اصلی است. بطوری که در اکثر این کشورها یک یا چند شهر مانع رشد شهرهای کوچکتر می‌شوند و بیشتر نیروها و منابع در این مناطق بسیار شهری شده متمرکز می‌گردند و تفاوت بزرگ شهری با مناطق روستایی چه از نظر اقتصادی و چه از نظر امکانات رفاهی دچار شکافی بزرگ است .

مشکل اصلی کشورهای توسعه نیافته تنها جذابیت شهر در اثر تبلیغات رسانه‌های گروهی برای ارزشهای نیست. مسئله اساسی این است که این کشورها با بحران نظام اقتصادی مواجه هستند. زیرا پس از عبور از مرحله سنتی و نفوذ کشورهای صنعتی از یک طرف این کشورها به علت پیشرفتهای پزشکی و بهداشتی و کاهش مرگ و میر با رشد جمعیت موجه هستند، و از طرف دیگر نفوذ کشورهای صنعت سیستم اقتصادی سنتی آنها را تغییر می‌دهد، بطوری که آن سیستم نه جوابگوی این جمعیت است و نه دو شکل اقتصاد نسبتی ، در کنار اقتصاد مدرن شهری می‌توانند با هم فعالیت کنند .

یکی از پدیده‌هایی که در بیشتر شهرهای کشورهای توسعه نیافته دیده می‌شود زاغه‌های حاشیه شهر است. از آنجا که مهاجرت به شهر در کشورهای توسعه نیافته به سرعت انجام می‌گیرد و مهاجرین به این شهر اغلب افرادی هستند که به خاطر اضمحلال شیوه تولید روستایی و بازده پایین آن به شهرها آمده‌اند، فاقد مهارت‌های شهری می‌باشند. مهاجرین حاشیه‌ای در شهرهای توسعه نیافته طبقه‌ای فقیر ، بیکار ، سرگردان و آنومیک هستند و از نظر دولتها یک مشکل اجتماعی می‌باشند .

پیترلوید از دیگر محققینی است که از دیدگاه پدیدارشناسی به بررسی زاغه های حاشیه شهر در کشورها توسعه نیافته پرداخته است :

هندوستان

سکونتگاههای حاشیه‌ای در اطراف شهرهای هند وجود دارد. یکی از این موارد کلکته است. در نزدیکی دانشگاه کلکته منطقه‌ای فقیرنشین پس از سکونتگاههای طبقه متوسط نزدیک خطوط راه آهن دیده می‌شود. کلبه‌های حصیری با سقف سفالی ، که زمین آنها خاکی است. کلبه‌ها بسیار نزدیک به هم ساخته شده اند به طوری که فاصله بین دو کلبه به اندازه یک متر یا کمتر است. مردم در اطراف کلبه ها مشغول خردکردن چوب و آشپزی روی آتش و خرید و فروش هستند. شرایط زندگی بسیار ابتدایی و نامساعد است .

کنیا

نایروبی شهر زیبایی است با بناهای مدرن و درختان پرگل اما حدود 4 مایل از مرکز در کنار رودخانه ماتار حدود 100000 تا 200000 نفر سکونت دارند. در این منطقه فقیر ، خانه‌ها نزدیک به هم ، و بطور نامرتب از گل و حصیر ساخته شده ، و سقف خانه‌ها از چوب یا فلز است. راههای این منطقه خاکی است و زباله در همه جا انباشته شده است. بچه‌ها در خاک بازی می‌کنند و اهالی ، روستاییان مهاجری هستند که کار مناسبی در شهر پیدا نکرده‌اند. کارهای غیر قانونی در میان آنها رواج دارد و میزان دستگیری آنها توسط پلیس زیاد است. هیچ نوع خدمات شهری در این ناحیه دیده نمی‌شود و سطح زندگی بسیار ابتدایی است

کشور در حال توسعه یا کشور رو به رشد کشوری است با استانداردهای نسبتاً پایین زندگی، پایه صنعتی توسعه نیافته، و شاخص پایین توسعه انسانی (HDI). این اصطلاح با عبارات قبلی ساخته شده دراین مورد تفاوت دارد، از جمله با اصطلاح جنگ سرد- که جهان سوم را تعریف نموده و معنای ثانویه‌ای را به ذهن می‌اورد که منفی است. مترادف دیگر اصطلاح کشور در حال توسعه عبارتست ازکشور کمتر توسعه یافته (LDC) یا کشور کمتر توسعه یافته از لحاظ اقتصادی (LEDC). کشور کمتر توسعه یافته از لحاظ اقتصادی اصطلاحی است که از طرف جغرافیدانان جدید برای توصیف کشورهایی استفاده می‌شود که بطور دقیقتر به عنوان کشورهای در حال توسعه طبقه بندی شده‌اند با این خصوصیت که آنها از لحاظ اقتصادی کمتر توسعه یافته‌اند، و معمولاًبیشترین همبستگی را با عوامل دیگری همچون توسعه پایین انسانی دارند .
توسعه بین المللی| توسعه مستلزم ساختاری جدید (هردو صورت فیزیکی و سازمانی)، و نوعی فاصله گیری از بخشهای با ارزش افزوده پایین همچون کشاورزی و استخراج منابع طبیعی است. کشورهای توسعه یافته| کشورهای توسعه یافته، معمولاً در این مقایسه دارای نظامهایی مبتنی بر رشد اقتصادی خودجوش در بخش ثالث| سوم و بخش چهارم صنعت| بخشهای چهارم و استانداردهای بالای زندگی می‌باشند .


کاربرد اصطلاح کشور در حال توسعه برای تمام کشورهای کمتر توسعه یافته را می‌توان نامناسب دانست: تعدادی از کشورهای فقیر در حال بهبود اوضاع اقتصادی خود نیستند بلکه دوره‌های طولانی را از افول اقتصادی تجربه نموده‌اند .

کشورهایی که دارای اقتصادهای پیشرفته تر در میان ملل در حال توسعه می‌باشند، اما هنوز بطور کامل نشانه‌های یک کشور توسعه یافته در آنها تثبیت نشده‌است، تحت اصطلاح کشور تازه صنعتی شده| کشور نوصنعتی دسته بندی می‌شوند .
معیار و مفهوم توسعه

اصطلاح کشور در حال توسعه عمدتاً به کشورهایی با سطوح پایین توسعه اقتصادی اطلاق می‌شود، این معمولاً تاحدودی با توسعه اجتماعی از لحاظ آموزش، بهداشت، امید به زندگی و غیره در ارتباط است. کلاً این اصطلاح نوعی تنزل را در کشورهای در حال توسعه بیان می‌کند .

توسعه یک کشور با شاخصهای آماری همچون درآمد سرانه تولید ناخلص داخلی GDP ، امید به زندگی، نرخ سواد، و غیره سنجیده می‌شود. سازمان ملل توسعه بالای انسانی را تحت عنوان یک شاخص مرکب از موارد آماری فوق ارائه نموده تا سطح توسعه انسانی را برای کشورهایی که داده‌ها در آنها در دسترس قرار دارد، سنجیده شوند. کشورهای در حال توسعه در مجموع کشورهایی هستند که به درجه قابل توجهی از صنعتی شدن متناسب با جمعیتشان دست نیافته‌اند، و دارای استاندارد پایینی از زندگی هستند. همبستگی شدیدی بین درآمد پایین و رشد بالای جمعیت، هم میان هر دو و هم در بین کشورها وجود دارد. اصطلاحاتی که به هنگام بحث درباره کشورهای در حال توسعه بکار می‌رود، به منظور و به مفاهیم بیان شده از سوی کسانی اشاره دارد که آن را استفاده نموده‌اند. برخی اوقات عبارات دیگری که به کار می‌روند چنین هستند کشورهای کمتر توسعه یافته (LDC) ، کشورهای کمتر توسعه یافته از نظر اقتصادی (LEDC) ، «ملل زیر خط توسعه» یا کشورهای توسعه نیافته«، ملل جهان سوم، کشورهای جنوب و» غیرصنعتی«. برعکس، طرف مقابل این طیف عبارتند از کشورهای توسعه یافته، کشورهای بیشتر توسعه یافته از لحاظ اقتصادی (MEDC) ، ملل جهان اول و»کشورهای صنعتی ".

سازمان ملل اجازه می‌دهد تا هرکشورخود راجع به این موضوع تصمیم بگیرد که آیا به جزو گروه «توسعه نیافته» یا «در حال توسعه» می‌باشند اما بسیاری از اقتصاد دانان و دیگر ناظرین اصل خود تخصیصی سازمان ملل را نادیده می‌انگارند

برای تعدیل جنبه حسن تعبیر کلمه «در حال توسعه»، سازمانهای بین المللی به استفاده از اصطلاح کشورهای حداقل توسعه یافته (LLDC) برای فقیرترین کشورها پرداخته که می‌تواند هیچ ارتباطی با کلمه در حال توسعه نداشته باشد. یعنی LLDC فقیرترین زیرمجموعه LDC است. این موضوع همچنین روند ناشیانه‌ای که براین باور می‌باشد که استانداردهای زندگی در سومالی یا اتیوپی با نمونه‌های آن در کشورهای شیلی یا مکزیک قابل قیاس است، تعدیل می‌نماید. مفهوم کشور در حال توسعه به وسیله یک عبارت یا اصطلاح دیگر درک می‌شود که در نظام‌های نظری متعدد دارای جهتگیریهای متضادی است-؛ مثلاً، نظریات مستعمره زدایی، الهیات آزادیخواهی، مارکسیسم، ضدامپریالسیم، و اقتصاد سیاسی .
منابع (زیر خط) توسعه

دانلود - 3600 تومان

میزان منابع طبیعی قابل استحصال , کشورهای توسعه یافته و توسعه نیافته , کشورهای ثروتمند
پیگیری فایل های خریداری شده
ایمیل شما :
کد پیگیری : 
صفحات جداگانه
لینک ها

ما همیشه تلاش می کنیم ، خدمات و متمایزی به مشتریان خود ارائه کنیم لذا شما میتوانید نظرات ، انتقادات و پیشنهادات خود را برای ما ارسال کنند . منتظر شنیدن نظرات شما هستیم  ارسال نظرات و پیشنهادات

تحلیل آمار سایت و وبلاگ